ZUS PODWAŻA UMOWĘ O PRACĘ. JAK SIĘ BRONIĆ? – CZ. II

ZUS PODWAŻA UMOWĘ O PRACĘ. JAK SIĘ BRONIĆ? – CZ. II

Dobry prawnik – adwokat czy radca prawny, specjalizujący się w sprawach ZUS już po przeczytaniu decyzji wie gdzie szukać potencjalnych słabych punktów, czyli miejsc gdzie ZUS „naciąga” swoją argumentację tylko po to aby uzasadnić nie do końca słuszną decyzję.

We wcześniejszym wpisie zaczęliśmy omawiać motywy decyzji, w których ZUS zarzuca pozorność umowy o pracę i stwierdza niepodleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia. Dziś kontynuujemy podjęty wątek.

ZDANIEM ZUS: UMOWA O PRACĘ SPRZECZNA Z ZASADAMI WSPÓŁŻYCIA SPOŁECZNEGO (AD 2)

Bardzo często ZUS podważając zawartą umowę o pracę sięga po zasady współżycia społecznego i uznaje umowę o pracę za nieważną.

Zdaniem organu rentowego „zgłoszenie do obowiązkowych pracowniczych ubezpieczeń społecznych było podyktowane próbą uzyskania wysokich świadczeń wypłacanych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”. Dalej ZUS pisze w decyzji o naruszeniu zasady równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasady solidaryzmu ubezpieczeń społecznych, a także zasady nieuprawnionego uszczuplania środków z Funduszu.

W konsekwencji stosując przepis art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 Kodeksu pracy, ZUS stwierdza, że zgłoszenie do pracowniczych ubezpieczeń społecznych nosi wszelkie znamiona świadomego i celowego działania, którego celem było uzyskanie nienależnych świadczeń z ubezpieczenia społecznego, przez co były one sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i nieważne.

Takiej decyzji ZUS można postawić zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 300 KP poprzez jego zastosowanie i uznanie za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego zgłoszenie do obowiązkowych pracowniczych ubezpieczeń społecznych podczas gdy w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się pogląd, że podjęcie pracy w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego jest dopuszczalne i nie świadczy o intencji obejścia prawa, czy też o nieważności umowy.

Teza ZUS o (rzekomym) naruszeniu przez Ubezpieczoną i Płatnika zasad współżycia społecznego przez zgłoszenie do pracowniczych ubezpieczeń społecznych jest chybiona. ZUS pomija w tej mierze ugruntowane stanowisko wyrażane w orzecznictwie, zgodnie z którym podjęcie pracy w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego jest dopuszczalne i nie świadczy o intencji obejścia prawa, czy też o nieważności umowy, nie jest naganne moralnie, ani tym bardziej sprzeczne z prawem. W uzasadnieniu wyroku z dnia 9 sierpnia 2005 r. (III UK 89/2005) Sąd Najwyższy stwierdził, że samo zawarcie umowy o pracę w okresie ciąży, nawet gdyby głównym motywem było uzyskanie zasiłku macierzyńskiego nie jest naganne, ani tym bardziej sprzeczne z prawem. Skoro z zawarciem umowy o pracę, ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych wiąże obowiązek ubezpieczenia emerytalnego i rentowych oraz wypadkowego i chorobowego, podjęcie zatrudnienia w celu objęcia tymi ubezpieczeniami i ewentualnie korzystania z przewidzianych nimi świadczeń nie jest obejściem prawa (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2010 r., I UK 43/2010).

Na uwagę w tym kontekście zasługuje również wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 kwietnia 2018 r. III AUa 648/17 (LEX nr 2478492), gdzie został wyrażony pogląd, że sam fakt poszukiwania ochrony ubezpieczeniowej, wobec przewidywanej niezdolności do pracy, nie jest niczym nagannym w sytuacji, gdy zatrudnienie na podstawie umowy o pracę jest faktycznie realizowane. Jednym ze skutków nawiązania stosunku pracy jest podleganie obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym. Pracownik nawiązuje stosunek pracy nie tylko w celu zapewnienia sobie środków utrzymania, ale również w celu zagwarantowania świadczeń z ubezpieczenia społecznego w przypadku niezdolności do pracy.

Co więcej można przytoczyć również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt III AUa 203/19, gdzie został wyrażony pogląd, że:

„umowie o pracę, która nie narusza art. 22 § 1 k.p., nie można stawiać zarzutu zawarcia jej w celu obejścia prawa, nawet gdy jej cel dyktowany był wyłącznie chęcią uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Poza sporem musi też być, iż samo zawarcie umowy o pracę w okresie ciąży, nawet gdyby głównym motywem było uzyskanie zasiłku macierzyńskiego nie jest naganne, ani tym bardziej sprzeczne z prawem”

Jak widać na powyższych przykładach teza ZUS jest w tym zakresie chybiona. Warto krytycznie podejść do analizy decyzji jaką wydał ZUS w konkretnej sprawie. Dzięki temu można przygotować dobre, merytoryczne odwołanie od decyzji organu rentowego, które pozwoli wygrać sprawę z ZUS.

Podziel się swoim komentarzem pod artykułem.

_______

Prowadzisz spór z ZUS i potrzebujesz pomocy prawnej? Napisz do nas na mejla: kontakt@zusblog.pl

_______

Zachęcamy do polubienia www.ZUSblog.pl na fanpag’u na FB

Dodaj komentarz

Close Menu